POETRY / 03

جایی برای مکث میان کدها.

شعرها و یادداشت‌هایی از لایه انسانی زندگی؛ آرام، شخصی و بی‌واسطه.

ز دستِ چرخ، دلی مانده بی‌پناه هنوز

چو صبح، خنده ز لب‌های روزگار نماند

ز اشکِ دیده نوشتم حدیثِ عمر، ولی

دلم ز حادثه‌ی روزگار، ویران ماند

به نامِ عشق نوشتم، به نامِ نان هرگز

گاهی تمام راه، فاصله کوتاه میان دو سکوت است.

شهر در انعکاس شیشه، آرام‌تر از همیشه نفس می‌کشد.